نمیدونم باید از کجا شروع کنم به نوشتن . اما میخوام بنویسم

برام مهم نیست کسی بیاد و اینا رو بخونه یا نه .

برام مهم نیست .....

دیگه خسته شدم و بریدم از همه حتی از سکوت ستاره که یک روز همه ی

دلخوشی من بود که میتونست منو از این ادمای ....دور کنه.

احساس بدی دارم اخه چرا باید همین روزای اول سال جدید من این طوری باشم.

دلم میخواست امسالو طوری شروع کنم که بهترین ساله زندگیم باشه اما نشد .

نمیدونم چرا امشب دارم اینجا برای هیچ کس مینویسم.

نمیدونم چرا دلم برای دلتنگیهام برای تنهاییهام تنگ شده .

دلم برای خودم و اون روزایی که اینجا توی بدترین شرایط مینوشتم تنگ شده.

اون روزا منو ستاره هام خیلی تنها بودیم

اونقدر تنها که با هم حرف میزدیم و از سکوت هم لذت می بردیم.

اما حالا دیگه از اون روزها خبری نیست .

حالا من کلی دوست دارم کلی رفیق

که نمیدونم واقعا دلشون به حالم میسوزه یا نه فقط میان

 نظر میدن تا من هم بهشون سر بزنم و نظر بدم.

دلم به حال همه ی ادما میسوزه ادمهایی که نمیدونن چرا زنده هستند

و نمیدونند دوستی یعنی چی؟

دلم به حال خودم میسوزه که نمیدونم باید چیکار کنم .

کاش یه دوستی اینجا وجود داشت تا میتونست ازم بپرسه

دارم چه بلایی سر خودم میارم اما میدونم همه خودشون انقدر درد دارن

که درد منو امثال من به اونا ربطی نداره .

امشب به یاد جمله ی برادرم افتادم که همیشه میگه

"روزگار بر خلاف ارزوهام گذشت"

شاید راست میگه یعنی کاملا درسته

 زندگی بر خلاف همه ی رویاهام داره پیش میره

از اینکه اون ادمی که باید باشم نیستم داغون میشم.

از اینکه انقدر گناهکارم گریه م میگیره.

شاید حق من نبود که اینطور بشه.

شاید خدا با بی رحمی این بلا رو سرم اورد

اما بیخیال چون من تا حالا یک بارم از خدام نپرسیدم چرا؟؟؟؟

شاید قشنگه که ادما یه وقتایی به خواسته هاشون نرسند و

یه وقتایی ارزوشونو از دست بدن.

*******************************************************

سلام دوستای خوبم

نمیدونم چرا اما امشب از ته دلم اینا رو براتون نوشتم

خواهش میکنم اگه متنو نخوندید نظر ندید .

با حرفها و نصیحتهای خوبتون دوباره زنده م کنید.

دوستدار همه ی شما

                              عاطفه